موفقیت/ لکنت اختلالی در گفتار و تکلم است که صحبت کردن فرد را در بخش های متفاوتی یا در بازه های مختلفی در طی مکالمه با خلل مواجه می کند.این مشکل می تواند با مجموعه ای از حرکات چهره مانند لرزیدن لب ها و فک ها، پرش های سریع چشم و یا دیگر حرکات که جزیی از تلاش برای حرف زدن هستند همراه باشد.
هر چند لکنت دلایل و عوامل رشدی، ژنتیکی و عصب شناختی دارد اما مکانیسم دقیق آن هنوز شناخته شده نیست.
برخی موقعیت ها و شرایط می تواند لکنت را بدتر کند، مثلا در جمع بودن، صحبت در برابر دیگران، صحبت کردن با تلاش بسیار و... اگر زمان حرف زدن با کودک یا بزرگسالی که دچار لکنت است احساس ناراحتی کنید، این احساس منفی به طرف مقابل هم القا خواهد شد. با شخصی که لکنت دارد به طور طبیعی صحبت کنید، البته به استثنای کسانی که مشکلات شنوایی دارند در هنگام صحبت با این افراد، نیازی نیست که صدای خود را بالا ببرید و یا سرعت حرف زدنتان را کم کنید.
تماس چشمی تان را به طور طبیعی حفظ کنید و به چهره فرد مبتلا به لکنت زل نزنید و یا از نگاه کردن به او طفره نروید. تصور نکنید که شخص لکنت دار خجالتی، عصبی یا ناتوان است، بلکه توانایی های روحی این افراد می تواند عالی باشد. به شکل غیرطبیعی با این افراد خوب و مهربان نباشید، یعنی بهتر است خودتان باشید.

آرام باشید
هر قدر آرام تر و خونسردتر باشید شخص لکنت دار در بیان احساسات و حرف هایش آرام تر و راحت تر خواهد بود.

با دقت گوش دهید
بر روی موضوع تمرکز کنید ، نه به نحوه ابراز و انتقال پیام. اطمینان حاصل کنید که زبان بدنتان علاقه شما را به شنیدن حرف های او نشان می دهد.

از تکنیک های گوش دادن فعال استفاده کنید
در این شیوه، شخص لکنت دار با علاقه مندی و قضاوت نکردن شما به تداوم حرف زدن تشویق می شود؛ چرا که دیده شده است افراد مبتلا به لکنت، وقتی با خودشان یا با گل ها و گیاهان و نیز وقتی کودکان مبتلا به این اختلال با اسباب بازی هایشان صحبت می کنند بدون لکنت حرف می زنند که شاید دلیل این مساله همان قضاوت نکردن مخاطب باشد.

صبور باشید
اگر عادت دارید که در گفت وگو صحبت طرف مقابل را قطع کنید و یا مهارت گوش دادنتان خوب نیست ممکن است وسوسه شوید که زودتر میان صحبت فرد لکنت دار بیایید و حرفش را قطع کرده و او را مجبور به اتمام کلامش کنید. این کار نه تنها مودبانه نیست بلکه این تصور را در آن ها تقویت می کند که اطرافیان تمایلی به شنیدن حرف های آن ها ندارند.

آن ها را هول و یا جملاتشان را تکمیل نکنید
این علامت بی حوصلگی شماست همچنین در این مورد، ممکن است گرفتار پیش داوری شوید و به غلط آن چه را که او می خواهد بگوید حدس بزنید.

اگر متوجه حرف های او نشدید، دوباره بحث کنید
احساس خجالت یا عدم اطمینان جریان تعامل را بهتر نخواهد کرد. از این که از او بخواهید بخش هایی را دوباره تکرار کند احساس ناراحتی نکنید حتی می توانید درباره موضوع لکنت با او حرف بزنید و بحث را با متانت و هوش اداره کنید . بیشتر این افراد از این بحث استقبال می کنند و آن را شانسی برای ابراز احساسات خود به طور صریح می دانند.

به روش حمایتی با کودک لکنت دار حرف بزنید
بیشتر کسانی که از لکنت رنج می برند کودکان هستند و شما باید به همان دقت و ظرافتی که با یک جوان یا بزرگسال لکنت دار صحبت می کنید با این گروه از کودکان هم گفت و گو کنید تا آن ها بفهمند مورد علاقه شما هستند. در واقع برای آنان تسلی خاطر باشید.

کودک را برای حرف زدن هول نکنید
وقت بگذارید و حرف های او را با دقت بشنوید و هرگز جملاتش را کامل نکنید. از سرزنش کردن و یا منفی جلوه دادن این ویژگی در کودک پرهیز کنید. هر قدر خانواده بیشتر کودک را حمایت کند به همان اندازه کودک اعتماد و تمرکز لازم را برای پیشرفت در تمام مهارت ها، نه فقط صحبت کردن، پیدا خواهد کرد. با کودکانتان درباره مشکلاتش صادقانه صحبت کنید تا متوجه شود که هر مشکلی هم داشته باشد شما او را دوست دارید.



با کانال تلگرامی «آخرین خبر» همراه شوید