خراسان/ «به سوی مهار همزمان هرمز و بابالمندب» عنوان یادداشت روز در روزنامه خراسان به قلم نجفی است که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
تسلط کامل انصارا... بر تنگه بابالمندب، جزایر راهبردی دریای سرخ (زقر، حنیش و پریم)، بندر المخا و پایگاه العمری، در کنار تسلیم سه تیپ ارتش سعودی و مزدورانش، نقطه عطفی در معادلات غرب آسیاست. انصارا... با استقرار سامانههای موشکی و پهپادی در این جزایر و تکیه بر توانمندیهای بومی، عمق بازدارندگی خود را تا آبهای بینالمللی گسترش داده است. این دستاورد، موقعیت انصارا... را از یک بازیگر داخلی به کنشگری اثرگذار بر امنیت دریانوردی ارتقا بخشیده و زنجیره بازدارندگی مقاومت را از خلیجفارس تا دریای سرخ متصل کرده است.
در سطح رویارویی و جنگ میان ایران و آمریکا، این تحول محاسبات نظامی پنتاگون را دگرگون ساخته است. بسته شدن تنگه هرمز توسط ایران از اسفند ۱۴۰۴ و همزمانی آن با تسلط انصارا... بر بابالمندب، دو گلوگاه اصلی انتقال انرژی و ترانزیت سالانه میلیاردها دلار تجارت دریایی جهان را همزمان تحت کنترل مقاومت درآورده است. این وضعیت واشنگتن را درگیر بحران و دوراهی راهبردی میکند، چراکه هرگونه تلاش نظامی برای بازگشایی اجباری هرمز، جبهه دوم را در دریای سرخ فعال کرده و منابع آمریکا را میان دو منطقه دور از هم تجزیه میسازد. تهران نیز بدون نیاز به اعمال کنترل مستقیم بر تصمیمات مستقل انصارا... ، در چارچوب یک استراتژی واحد، از این همافزایی برای مهار و افزایش هزینههای آمریکا بهره میگیرد.
در بعد منطقهای، قطع مسیرهای تدارکاتی از المخا، ائتلاف سعودی را به فروپاشی کشانده و توازن قوا را تغییر داده است. انصارا... با اتخاذ رویکردی دوگانه شامل اعمال محاصره دریایی علیه ریاض در کنار تعهد مشروط به امنیت کشتیرانی بینالمللی، میان الزامات حقوق دریاها و اهداف مقاومت توازن برقرار کرده تا عربستان را به توقف کامل عملیات نظامی و رفع محاصره یمن وادار سازد.
در پایان نگارنده معتقد است، کنترل بابالمندب، قطعه تکمیلی پازل بازدارندگی فعال در برابر هژمونی آمریکا و متحدان منطقهای آن است. مهار همزمان هرمز و بابالمندب، فضای مانور واشنگتن را مسدود میکند و هرگونه ماجراجویی نظامی را با هزینههای سنگین و مهارناپذیر روبهرو میسازد، واقعیتی که جایگاه یمن را در موازنه امنیتی سالهای آینده غرب آسیا تثبیت میکند.
