«حال خوب زن» روایت ترس، عشق و بازسازی رابطه است

مهر/ مهدی برزکی کارگردان «حالِ خوبِ زن» این فیلم را تلاشی برای بازتاب خاموشی و زخمهای روانی زنان در جامعه دانست و تأکید کرد که فیلمش در نهایت اثری امیدبخش و درمانگر است، نه تلخ و شعاری.
سیدمهدی موسوی برزکی نویسنده و کارگردان فیلم سینمایی «حال خوب زن» که اولین کارگردانی بلند خود را با این فیلم تجربه کرده است و فیلمش روز ۱۸ بهمن در سینمای رسانه اکران میشود، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره مسیر تولید فیلمش توضیح داد: پیشتولید پروژه سال گذشته و در حدود شش ماه بود. قرار بود اردیبهشت ۱۴۰۴ فیلمبرداری را آغاز کنیم؛ به این دلیل که با توجه به حضور نمادین اسب در داستان، که با ترومای شخصیت اصلی در ارتباط است، گروه تولید منتظر زایمان یک مادیان سفید در اصطبل بود تا بتوانیم ابتدا صحنههای واقعی این جریان را ثبت کنیم و سپس فیلمبرداری اثر ادامه پیدا کند. چون نمیدانستیم که دقیقاً چه روزی این زایمان اتفاق میافتد، خیلی برای گروه چالشی بود. در نهایت، پس از تولد کره اسب، در روزهای ابتدایی خرداد، فیلمبرداری از پنجم خرداد آغاز شد اما همزمان با آغاز جنگ تحمیلی ۱۲روزه در ۲۳ خرداد متوقف شد. پس از رفع چالشهای مالی و شرایط پیشآمده، گروه در ۲۳ تیر کار را از سر گرفت و فیلمبرداری پنجم مرداد به پایان رسید.

وی درباره اینکه چرا بخش زایمان اسب را به اصطلاح رج نزده است، گفت: این موضوع هم به بحث احساسی موضوع فیلم برمیگشت و هم اسبهایی که ما استفاده کردیم، اسبهای راکوردی بودند و اسب سفیدی میخواستیم که نماد زنانگی و مادیان بود، به همین دلیل باید حتما آن اسب ویژه زایمان میکرد. از نظر درامکاتیک نیز بسیار مهم بود که ابتدا اسب زایمان میکرد و سپس قصه جریان پیدا میکرد. با توجه به فصل زاد و ولد اسبها، این اتفاق در اردیبهشت یا خرداد میافتاد.
فیلمی بدون ممیزی درباره روابط زناشویی در سینمای ایران
برزکی در مورد لوکیشن فیلم بیان کرد: بخش عمدهای از فیلم در بیمارستان دامپزشکی تهران مقابل دوربین رفت و بخشهای مرتبط با اصطبل و فضاهای روستایی در شهریار فیلمبرداری شد. این فیلم مستقل با بودجهای محدود ساخته شده و با وجود طرح مسائل حساس، موفق شد بدون ممیزی و سانسور، مجوز نمایش دریافت کند که باید همینجا از منوچهر شاهسواری و دوستان سازمان سینمایی بابت این موضوع تشکر کنم، چراکه این میزان صحبت درباره روابط زناشویی را شاید در فیلمی دیگر ندیده باشید. فیلم به دلیل نگاه متفاوتش به موضوع عشق و تعهد، مورد توجه مدیران سازمان سینمایی و شورای صدور پروانه نمایش قرار گرفته است.

گفتگو درباره زخمهای پنهان زنان بدون شعار دادن
وی درباره اینکه آیا دغدغههای اجتماعیاش و ارتباط آنها با زنان که در فیلمهای کوتاهش همچون «عزیز»، «آبا» و سیزده کیلوگرم» نیز شاهد آن بودیم، منجر به تولید این فیلم شده است، توضیح داد: در آثارم همیشه موضوعات مرتبط با زنان اهمیت محوری دارند، نه بهصورت محدودکننده، بلکه به عنوان بازتابی از زیست و مشاهدهام در جامعه. «حال خوب زن» به ترسها، خاموشیها و زخمهایی میپردازد که بسیاری از زنان به دلیل فشارهای عرفی و خانوادگی از بیان آنها بازمیمانند اما فیلم نگاهی امیدبخش دارد و پایان آن بر صلح، گفتگو و عبور از آسیب تأکید میکند. این فیلم تلفیقی از تحلیل روانشناسی، نمادپردازی و واقعگرایی اجتماعی است. احساسی که از زنان میتوانیم دریافت کنیم و در مورد مسائل و چالشهایشان صحبت کنیم، به نظر من خیلی دراماتیک است و بیان آنها میتواند تاثیرگذار باشد. به اعتقاد من، این فیلم میتواند فیلم متفاوتی محسوب شود، چراکه برخورد جدی و روانشناختی و درمانگر نسبت به رابطه زناشویی دارد. «حال خوب زن» روایت زندگی زوجی فرهیخته و پزشک است که پس از ازدواج با بحران در روابط زناشویی روبهرو میشوند. زن درگیر تروما و ترسی ریشهدار است و در مسیر درمان قرار دارد. فیلم با رویکردی روانشناختی و غیرشعاری، به ریشههای این بحران میپردازد و در نهایت بر گفتگو، اعتماد و بازسازی رابطه تأکید میکند. موضوعی که در این فیلم به آن اشاره میشود، بیماری پنهان زنان است که به صورتی شاید در جامعه نیز زنان با آن درگیر باشند و ترسی از خانواده و جامعه برای بیان آن دارند که ما در فیلم درصدد درمان آن بر میآییم.
کارگردان فیلم سینمایی «حال خوب زن» در توضیح مراحل پایانی داستان اثر گفت: در نقطه اوج فیلم، زن بر ترس و کابوس درونی خود غلبه میکند و سوار بر اسبی میشود که پیشتر از آن میترسید. در واقع، چیزی که منشأ ترس او بود، به عامل شفایش تبدیل میشود. این بخش از فیلم از لایههای نمادین و روانشناختی برخوردار است و ابعاد مختلفی از ترس، رهایی و خودشناخت را در بر میگیرد. «حالِ خوبِ زن» اثری است که مخاطب را به بازنگری در روابط انسانی و زناشویی دعوت میکند.

وی در توضیح بیشتر روند داستانی فیلم عنوان کرد: فیلم قرار است مخاطب را درباره رابطهاش با همسر، عشق، یا حتی شریک عاطفیاش به فکر فرو ببرد. همه انسانها عشق را میفهمند اما نوع مواجهه با بحرانهای احساسی متفاوت است. اینکه ما چگونه از این بحران عبور کنیم، جدا شویم یا بمانیم، خانواده را درگیر کنیم یا به گفتگو برسیم، تعیینکننده عمق دوست داشتن است. پایان فیلم نیز لحظهای آرام و امیدوارانه دارد؛ جایی که زن سر خود را بر شانه همسرش میگذارد و مخاطب احساس امنیت و پالایش درونی را تجربه میکند.
«حال خوب زن»؛ فیلمی تلخ اما تسکیندهنده
برزکی تصریح کرد: با وجود صحنههای احساسی و گاه تلخ، فیلم در نهایت اثری تسکیندهنده است و مخاطب را با حال خوب شخصیتها همراه میکند. بنابراین احتمالاً تماشای این فیلم سخت است، چراکه بزنگاههای احساسی فراوانی دارد اما با همه رنجهایی که کاراکترها میکشند و سپس عبور میکنند، در نهایت احساس حال خوبی به مخاطب نیز وارد میشود.
وی درباره روند شکلگیری فیلمنامه گفت: نسخه اولیه داستان را حدود چهار تا پنج سال پیش نوشتم و بعد از تحقیقات میدانی درباره مسائل روابط زناشویی و آسیبهای روانی زنان، نسخه نهایی شکل گرفت. در بخشی از تحقیق، با زنان متعددی صحبت کردیم تا دریابیم در مواجهه با آسیبهای گذشته و انتخابهای شخصی چه واکنشی نشان میدهند که این تحقیق را با کمک یاسمن نصیری بازیگر به صورت میدانی انجام دادیم.

این کارگردان جوان درباره بازیگران فیلمش بیان کرد: در فیلم، شخصیت اصلی «سارا» که دکتر دامپزشک است، در مسیری نمادین از مواجهه با ترومای گذشته و خشونت روانی میگذرد و نهایتاً از طریق گفتگو و بیان حقیقت، توان بازسازی رابطهاش را پیدا میکند. در این مسیر، کاراکترهای مکمل زن نیز نقش حمایتی و آینهوار دارند. بازیگران اصلی این فیلم؛ مهتاب ثروتی در نقش سارا و علی مرادی در نقش همسرش، همچنین راضیه منصوری در نقش مریم که نقش مکمل زن داستان است، هستند.
برزکی در پایان بر همراه بودن عوامل فیلمش که همگی از سینمای کوتاه همراهیاش کردهاند، تاکید کرد و گفت: به غیر از سامان شهامت صدابردار و امید گلزاده طراح گریم، همه عوامل فیلم اولین کار سینمایی بلندشان محسوب میشود و همگی از فیلم کوتاه «سیزده کیلوگرم» همراه من بودند. تقریباً همه آنها از زمان پیش تولید «حال خوب زن» در کنارم بودند و فیلمنامه لحظه به لحظه بازنویسی و استوری بورد میشد؛ ما یک کتاب استوری بورد از کل پلانهای فیلم داشتیم که فیلمبرداری را انجام دادیم.


















