پرده نقره‌ای در تسخیر جام جهانی؛ درآمد ۶ میلیارد تومانی سینماها از بازی ایران و بلژیک

ایرنا/ اکران زنده دیدار ایران و بلژیک در جام جهانی ۲۰۲۶، در شبی که تیم ملی با تساوی بدون گل مقابل یکی از قدرت‌های فوتبال اروپا ایستاد، برای سینماها نیز به تجربه‌ای پرفروش تبدیل شد؛ رویدادی که با بیش از ۳۲ هزار مخاطب و فروش نزدیک به ۶ میلیارد تومان، نشان داد فوتبال می‌تواند در روزهای کم‌رمق گیشه، نقش یک محرک جدی را ایفا کند.

به گزارش خبرنگار سینمایی ایرنا، نمایش زنده فوتبال در سالن‌های سینما سال‌هاست در مقاطع مختلف به عنوان یک ظرفیت مکمل برای گیشه مطرح می‌شود؛ ظرفیتی که هر بار به دلایلی از جمله ساعت مسابقه، مجوزهای اجرایی، وضعیت سالن‌ها، هماهنگی با مجتمع‌های تجاری و میزان تقاضای مخاطبان، به شکل محدود یا مقطعی تجربه شده است. با این حال، دیدار ایران و بلژیک در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶، یکی از جدی‌ترین آزمون‌های این الگو در سال‌های اخیر بود؛ آزمونی که دست‌کم از منظر فروش، نتیجه قابل توجهی برای سینماها به همراه داشت.

بر اساس آمار رسمی سامانه سمفا، بازی فوتبال ایران و بلژیک که شامگاه ۳۱ خرداد روی پرده سینماها رفت، ۳۲ هزار و ۷۶۰ مخاطب داشت و به فروش ۵ میلیارد و ۹۵۰ میلیون و ۲۲۰ هزار تومان رسید. این مسابقه در ۲۱۷ سالن سینما و در قالب ۲۱۹ سانس به نمایش درآمد؛ عددی که نشان می‌دهد اکران فوتبال در این نوبت، نه یک برنامه محدود و نمادین، بلکه تجربه‌ای نسبتاً گسترده در شبکه سالن‌های کشور بوده است.

---

بازار

---

اهمیت این عددها زمانی بیشتر می‌شود که با وضعیت عمومی گیشه در هفته پایانی خرداد مقایسه شود. در هفته منتهی به ۲۹ خرداد، مجموع مخاطبان سینماها ۸۷ هزار و ۱۰۵ نفر و فروش کل گیشه حدود ۱۰ میلیارد و ۹۸۲ میلیون تومان بود. حالا اکران یک مسابقه فوتبال در یک شب، به تنهایی حدود ۳۸ درصد مخاطب کل آن هفته و بیش از نیمی از فروش هفتگی سینماها را رقم زده است؛ مقایسه‌ای که البته به معنای جایگزینی فوتبال با اکران فیلم نیست، اما نشان می‌دهد سینما در روزهای کم‌رمق، همچنان ظرفیت میزبانی از رویدادهای جمعی و هیجانی را دارد.

استقبال از این مسابقه از پیش‌فروش آن نیز قابل پیش‌بینی بود. پیش از برگزاری بازی، بیش از ۱۴ هزار و ۵۰۰ بلیت برای تماشای ایران و بلژیک در سینماها فروخته شده بود و رقم فروش به حدود ۲ میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان رسیده بود. در آن مرحله، سینماتیکت با فروش بیش از ۱۱ هزار بلیت و ثبت تراکنشی نزدیک به ۲ میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان، بیشترین سهم بازار آنلاین این رویداد را در اختیار داشت. سهم استان تهران از فروش ۵۱ درصد، خراسان رضوی ۲۴ درصد و اصفهان ۶ درصد اعلام شده بود؛ ترکیبی که نشان می‌داد تقاضا صرفاً به پایتخت محدود نمانده و شهرهای دیگر نیز در این تجربه سهم قابل توجهی داشته‌اند.

در میان سالن‌های عرضه‌کننده بلیت نیز پردیس کوروش با سهم ۱۰ درصدی از فروش در صدر قرار داشت و پس از آن ایران‌مال و سینما هویزه با سهم‌های ۴ و ۳.۷ درصدی در رتبه‌های بعدی قرار گرفتند. این الگو، همان ساختار همیشگی گیشه سینما را یادآوری می‌کند؛ یعنی نقش تعیین‌کننده پردیس‌های بزرگ و پرظرفیت در تبدیل یک رویداد به فروش قابل توجه. با این تفاوت که این بار، محصول فروخته‌شده نه فیلم سینمایی، بلکه تجربه جمعی تماشای یک مسابقه ملی بود.

زاویه مهم ماجرا همین‌جاست؛ تماشای فوتبال در خانه، کافه یا از طریق پلتفرم‌ها برای مخاطب در دسترس است، اما سینما چیزی را عرضه می‌کند که در خانه کمتر به دست می‌آید: هیجان جمعی، تصویر بزرگ، صدای فراگیر و حس همزمانی با تماشاگران دیگر. در واقع مخاطب برای دیدن صرف مسابقه بلیت نمی‌خرد؛ برای تجربه کردن یک موقعیت مشترک اجتماعی بلیت می‌خرد. این همان نقطه‌ای است که می‌تواند برای سینماداران و سیاست‌گذاران اکران، از یک اتفاق مناسبتی به یک مدل برنامه‌ریزی‌شده‌تر تبدیل شود.

البته موفقیت ایران و بلژیک را نمی‌توان بدون توجه به ساعت برگزاری مسابقه تحلیل کرد. این بازی ساعت ۲۲:۳۰ به وقت ایران برگزار شد؛ ساعتی که برای حضور خانواده‌ها، گروه‌های دوستانه و مخاطبان عمومی قابل دسترس‌تر بود. در مقابل، مسابقه ایران و نیوزیلند به دلیل ساعت ۴:۳۰ بامداد و همچنین مسائل مربوط به مجوز، امکان نمایش گسترده در سینماها را پیدا نکرد.
همین تفاوت نشان می‌دهد اکران فوتبال در سینما بیش از آنکه فقط به علاقه مخاطب وابسته باشد، به سه عامل زمان مناسب، توجیه اقتصادی برای سالن و هماهنگی اجرایی نیاز دارد.

از سوی دیگر، این تجربه در روزهایی رخ داد که گیشه سینماها با محدودیت اکران فیلم‌های کمدی در ایام محرم و کاهش طبیعی فروش مواجه شده بود. در چنین شرایطی، نمایش فوتبال می‌تواند برای سالن‌ها نقش یک برنامه مکمل را داشته باشد؛ نه جایگزین اکران عمومی، بلکه امکانی برای فعال نگه داشتن بخشی از ظرفیت سالن‌ها در زمان‌هایی که سبد فیلم‌های پرفروش محدودتر می‌شود. فروش نزدیک به ۶ میلیارد تومانی ایران و بلژیک نشان داد این برنامه مکمل، اگر درست زمان‌بندی و اجرا شود، می‌تواند اثر اقتصادی قابل توجهی داشته باشد.

با این همه، تداوم این مسیر هنوز قطعی نیست. مسابقه بعدی ایران مقابل مصر، طبق برنامه در ساعت ۶:۳۰ صبح برگزار می‌شود و روشن نیست سینماداران برای چنین ساعتی، درخواست گسترده‌ای برای نمایش داشته باشند یا نه. تجربه ایران و بلژیک نشان داد که فوتبال می‌تواند سالن سینما را پُر کند، اما هر مسابقه‌ای قابلیت تبدیل شدن به سانس پرفروش سینمایی را ندارد. ساعت مسابقه، وضعیت حمل‌ونقل، باز بودن مجتمع‌ها، حضور نیروهای خدماتی و امنیتی و میزان تقاضای واقعی مخاطبان، همگی در تصمیم نهایی اثرگذارند.

بنابراین، اکران ایران و بلژیک را می‌توان بیش از یک خبر فروش ساده دانست؛ این تجربه یک نشانه است. نشانه‌ای از اینکه سینما، حتی در دوران رقابت شدید با پلتفرم‌ها و نمایش خانگی، هنوز می‌تواند محل گردهمایی مخاطبان برای تجربه‌های زنده و جمعی باشد. فوتبال روی پرده نقره‌ای شاید نسخه دائمی نجات گیشه نباشد، اما در بزنگاه‌های درست، می‌تواند سالن‌های کم‌رمق را دوباره به پاتوق هیجان عمومی تبدیل کند؛ اتفاقی که دیشب با ۳۲ هزار مخاطب و فروش نزدیک به ۶ میلیارد تومان، برای سینماهای کشور رقم خورد.

🔹"آخرین خبر" در روبیکا
🔹"آخرین خبر" در ایتا
🔹"آخرین خبر" در بله