دیروز بابام به مامانم گفت...

آخرین خبر/دوستان خوبم، یک سؤال مهم! تا حالا شده وقتی خونهی خاله، عمو یا مامانبزرگ هستیم، دلمون بخواد همهچیز رو تعریف کنیم؟ مثلاً بگیم دیروز تو خونه چی شده یا بابا و مامان درباره چی حرف زدن؟ شاید بد نباشه با هم یاد بگیریم کدوم حرفها رو بهتره نگه داریم فقط برای خونهی خودمون.
چرا نباید همهچیز رو تعریف کنیم؟
هر خانوادهای چیزهایی داره که خصوصیه؛ یعنی فقط مخصوص همون خونه است. بعضی حرفها اگر از خونه بیرون برن، ممکنه باعث ناراحتی، سوءتفاهم یا حتی دعوا بشن. حتی اگر خاله یا مامانبزرگ رو خیلی دوست داریم، باز هم گفتن بعضی اتفاقها میتونه دل بابا یا مامان رو بشکنه یا باعث بشه بقیه درباره خانوادهمون اشتباه قضاوت کنن. نگهداشتن رازهای خانوادگی یعنی احترام گذاشتن و قابل اعتماد بودن.
چطور مواظب حرفهامون باشیم؟
قبل از حرف زدن، از خودمون بپرسیم: «اگه بابا یا مامان اینو بشنون، خوشحال میشن؟» اگر شک داریم، سکوت کردن بهترین انتخابه. میتونیم درباره چیزهای خوب و عمومی حرف بزنیم؛ مثل بازیهامون، مدرسه یا خاطرههای بامزه. اگر کسی سؤال خصوصی پرسید، مؤدبانه بگیم: «ببخشین اما بهتره اینو از مامان بابام بپرسین» یادمون باشه رازدار بودن یک مهارت مهمه که ما رو بزرگتر و قابل اعتمادتر نشون میده.


















