سلاحهای راهبردی ایران برای مقابله با زیردریاییهای هستهای آمریکا

فارس/ از اژدرهای فوقسریع «حوت» تا پهپادهای ضدزیردریایی و زیردریاییهای بومی؛ جمهوری اسلامی ایران طی سالهای اخیر شبکهای چندلایه برای مقابله با زیردریاییهای پیشرفته آمریکا ایجاد کرده است.
وبگاه تحلیلی الخنادق در گزارشی به توان موشکی و رزمی ایران برای مقابله با زیردریاییهای آمریکایی از کلاس اوهایو که در منطقه مستقر هستند پرداخت. طبق این گزارش ارتش آمریکا بهطور مستمر در زمانهای مختلف یک الی دو زیردریایی هستهای موشکانداز هدایتشونده را در منطقه غرب آسیا مستقر میکند؛ حضوری که اغلب بهصورت غیرعلنی انجام میشود. به نوشته وبگاه تحلیلی الخنادق، عمده هدف آمریکا از استقرار این زیردریاییها ایجاد بازدارندگی یا آمادگی برای اجرای حمله نظامی علیه یکی از کشورهای منطقه است؛ همانگونه که در جریان جنگ تحمیلی ۱۲روزه علیه جمهوری اسلامی ایران نیز رخ داد. این زیردریاییها از کلاس «اوهایو» هستند و توان حمل تا ۱۵۴ فروند موشک کروز تاماهاوک را دارند و تحت فرماندهی ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا فعالیت میکنند. به نوشته الخنادق، این موضوع یک پرسش اساسی را مطرح میکند: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران چگونه با این نوع زیردریاییها مقابله میکنند و مهمترین توانمندیهای نظامی ایران در این حوزه چیست؟
اژدرها، زیردریاییهای تهاجمی و موشکهای هواپرتاب دریایی
توان ضدزیردریایی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران مجموعهای از اژدرهای پیشرفته از جمله اژدر «والفجر»، زیردریاییهای تهاجمی بدون سرنشین و پهپادهای رزمی مانند «کرار» را دربر میگیرد که قادر به شناسایی، تعقیب و انهدام اهداف در زیر سطح آب هستند. این قابلیتها با تکیه بر توان داخلی توسعه یافته و با هدف حفاظت از آبهای ایران در خلیج فارس و دریای عمان در برابر زیردریاییهای دشمن طراحی شدهاند.

مهمترین سلاحهای ضدزیردریایی ایران
اژدرهای بومی: اژدرهای «والفجر» که با سامانههای پیشران اکسیژنی و الکتریکی کار میکنند، از پیشرفتهترین تسلیحات دریایی ایران در حوزه مقابله با زیردریاییها به شمار میروند و توان هدفگیری و انهدام دقیق اهداف زیرسطحی را دارند.
پهپادهای ضدزیردریایی: پهپاد چندمنظوره «کرار» که به سامانههای شناسایی و پرتاب اژدر (از جمله مدل مارک ۴۶) مجهز است، قابلیت عملیات ضدزیردریایی دارد و میتواند در بردی بیش از هزار کیلومتر علیه اهداف دشمن عمل کند. اژدر مارک ۴۶ که منشأ اولیه آن آمریکایی است، توسط جمهوری اسلامی ایران از طریق مهندسی معکوس تولید شده و از شناختهشدهترین و پرکاربردترین اژدرهای ضدزیردریایی محسوب میشود. این اژدر بیش از ۲۰۰ کیلوگرم وزن دارد، به سرجنگی شدیدالانفجار با بیش از ۴۰ کیلوگرم مواد منفجره مجهز است و برد عملیاتی آن در حالت استاندارد به ۱۱ کیلومتر میرسد. این سامانه در سالهای اخیر با بهروزرسانیهای متعدد توسط متخصصان دفاعی کشور ارتقا یافته است.

زیردریاییهای تهاجمی هدایتپذیر از راه دور: این تجهیزات که از جدیدترین فناوریهای نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به شمار میروند، قادرند در زیر آب حرکت کرده و اهداف راهبردی، از جمله زیردریاییها و سایر شناورهای دشمن را مورد حمله قرار دهند.
زیردریاییهای کلاس «غدیر» و «فاتح»: این زیردریاییها که به توانایی کاشت مین و شلیک اژدر مجهز هستند، ستون فقرات عملیات زیرسطحی نیروی دریایی ارتش و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را تشکیل میدهند.
اژدرهای «حوت»: این اژدرهای فوقسریع که بر پایه فناوری کاویتاسیون فوقالعاده عمل میکنند، برای هدف قرار دادن شناورهای سطحی و زیرسطحی به کار میروند. منظور از «بر پایه فناوری کاویتاسیون فوقالعاده» یک شیوه خاص حرکت اژدر در آب است که باعث میشود اژدر با سرعت بسیار بالا حرکت کند؛ سرعتی که با روشهای معمول اصلاً قابل دستیابی نیست. توضیح ساده و دقیقش این است: در حالت عادی، حرکت اجسام در آب با اصطکاک و مقاومت شدید آب همراه است و همین عامل، سرعت اژدرها را محدود میکند. اما در فناوری کاویتاسیون فوقالعاده، اژدر با طراحی ویژه بدنه و استفاده از پیشران قوی، در جلوی خود یک حباب بزرگ از بخار یا گاز ایجاد میکند. این حباب تقریباً کل بدنه اژدر را در بر میگیرد.

تنوع سامانههای جنگ ضدزیردریایی
وبگاه الخنادق در بخش دیگری از گزارش خود نوشت: با توجه به این تنوع در سامانههای جنگ ضدزیردریایی، میتوان گفت جمهوری اسلامی ایران به یک شبکه یکپارچه و پیشرفته برای شناسایی، تعقیب و انهدام اهداف در زیر و روی سطح دریا دست یافته است. در اختیار داشتن اژدرهای فوقسریع، زیردریاییهای تهاجمی بدون سرنشین و پهپادهایی با توان اجرای عملیات ترکیبی، این امکان را فراهم میکند که هر نیروی متخاصم از دستیابی به برتری دریایی یا فعالیت آزادانه در آبهای منطقهای و پیرامون آن محروم شود؛ چه از طریق شناورهای سطحی و چه زیردریاییها. طبق این گزارش، این ساختار چندلایه صرفاً مجموعهای از ابزارهای رزمی نیست، بلکه بخشی از معادله بازدارندگی دریایی ایران به شمار میرود که هدف آن تحمیل یک واقعیت عملیاتی جدید در خلیج فارس و دریای عمان است؛ واقعیتی که در آن زیردریاییهای دشمن همواره با تهدید مواجهاند و محیط دریایی به صحنهای پیچیده و پرهزینه برای هر نیروی مهاجم تبدیل میشود. الخنادق در پایان نوشت: از این منظر، ایران تأکید میکند که نبرد برای کنترل اعماق دریا دیگر در انحصار قدرتهای بزرگ دریایی نیست، بلکه به بخشی از معادلات قدرت منطقهای تبدیل شده که از مسیر توسعه بومی و هماهنگی عملیاتی میان اجزای مختلف نیروهای مسلح شکل میگیرد.

















