گزارش میدانی از حمله دشمنان به قلب درمان سوختگی کشور

تسنیم/مهمترین مرکز درمانی سوختگی کشور در جنگ تحمیلی سوم مورد حمله دشمنان قرار گرفت و از مدار خدمترسانی خارج شد.
در میان مراکز درمانی آسیبدیده از حملات جنایتکارانه رژیم صهیونی و آمریکا در جریان جنگ تحمیلی سوم، بیمارستان سوانح و سوختگی شهید مطهری جایگاهی متفاوت دارد؛ بیمارستانی که سالهاست بیماران با شدیدترین و پیچیدهترین سوختگیها از سراسر کشور به آن پناه میآورند و برای بسیاری از بیماران سوختگی در کشور، نه فقط یک مرکز درمانی، بلکه آخرین شانس برای بازگشت به زندگی است.
این بیمارستان که بیش از پنج دهه از عمر آن میگذرد، سالهاست به عنوان مهمترین مرکز تخصصی درمان سوختگی کشور شناخته میشود. بسیاری از بیماران بدحال سوختگی از استانهای مختلف کشور، پس از طی مسافتهای طولانی به این مرکز منتقل میشدند؛ جایی که تیمهای فوقتخصصی درمان سوختگی، امکانات ویژه مراقبت از بیماران با سوختگیهای شدید و اتاقهای عمل تخصصی، امکان درمان پیچیدهترین موارد را فراهم میکرد اما این بار، بیمارستانی که مأموریتش درمان زخمها و سوختگیها بود، خود نیز در آتش خشم و جنایت دشمنان سوخت و تخریب شد.
در جریان حمله دشمنان رژیم صهیونیستی و آمریکا در جنگ رمضان به محدوده اطراف بیمارستان شهید مطهری، بخشهای مختلف این مرکز درمانی هدف موج انفجار و اصابت ترکشهای بسیار زیادی قرار گرفت و خسارتهای گستردهای به ساختمانها، تجهیزات و زیرساختهای آن وارد شد.
مصطفی دهمردهای، رئیس بیمارستان سوانح سوختگی شهید مطهری در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، از روزهایی سخن میگوید که کارکنان بیمارستان علاوه بر نگرانی برای بیماران، نگران حفظ مهمترین مرکز درمان سوختگی کشور نیز بودند.
وی با اشاره به جایگاه ملی این بیمارستان به تسنیم میگوید: «سالانه حدود 300 هزار نفر در کشور دچار سوختگی میشوند که نزدیک به 10 درصد آنها برای دریافت خدمات درمانی به بیمارستان سوانح و سوختگی شهید مطهری مراجعه میکنند. این بیمارستان دارای پزشکان، پرستاران و نیروهای درمانی متخصص در حوزه سوختگی و همچنین تجهیزات ویژهای است که بسیاری از بیماران بدحال به آن نیاز دارند.»
به گفته رئیس بیمارستان مطهری، همین جایگاه ویژه باعث شده بود که از نخستین روزهای آغاز درگیریها، موضوع حفظ جان بیماران و تداوم خدمات درمانی با حساسیت ویژهای دنبال شود.
دهمردهای میگوید: «با توجه به اینکه در جنگ 12 روزه نیز سابقه حمله به نزدیکی این بیمارستان وجود داشت، در همان روزهای ابتدایی جنگ رمضان تصمیم به تخلیه بیمارستان گرفتیم.»
تصمیمی که بسیاری از کارکنان بیمارستان آن را مهمترین اقدام مدیریتی آن روزها میدانند؛ زیرا اگرچه ساختمان بیمارستان از حمله وحشیانه دشمنان در امان نماند، اما هیچیک از بیماران و اعضای کادر درمان جان خود را از دست ندادند.
دهمردهای میافزاید: «به بخشهای مختلف بیمارستان ترکشهایی با وزن 200 گرم تا 10 کیلوگرم اصابت کرده است. یکی از دیوارهای بیمارستان به طور کامل تخریب شده، ترکشهای زیادی به انبار دارویی بیمارستان اصابت کرده و خسارتهای زیادی به این بخش وارد شده است. سردخانه، اورژانس، آزمایشگاه، بخشهای بستری، اتاقهای عمل بیماران سوختگی و تعدادی دیگر از فضاهای درمانی و پشتیبانی بیمارستان نیز آسیب جدی دیدند.»
روایت خسارتهای واردشده به بیمارستان مطهری تنها در اظهارات مسئولان بیمارستان خلاصه نمیشود. مشاهدات میدانی خبرنگار تسنیم از بخشهای بستری و درمانی آسیبدیده نیز از گستردگی خسارتها حکایت دارد. در راهروها و اتاقهایی که روزگاری محل بستری بیماران سوختگی و کاهش دردهای آنها بود، حالا آثار موج انفجار و اصابت ترکش بر دیوارها، پنجرهها و تجهیزات درمانی دیده میشود؛ دیواری که فرو ریخته، پنجرههایی که از شدت موج انفجار شکستهاند، تجهیزات درمانی گرانقیمتی که آسیب دیدهاند و بخشهایی که دیگر امکان ارائه خدمت در آنها وجود ندارد و تختهای مجهزی که زیر گرد و غبار سنگین حملات جنایتکارانه دشمنان، خاک شدهاند.
اما آنچه این روایت را دردناکتر میکند، تنها دیوارهای فروریخته، پنجرههای شکسته یا بخشهای تخریبشده بیمارستان نیست؛ بلکه سرنوشت بیمارانی است که درمان آنها حتی در شرایط عادی نیز با محدودیتها و چالشهای فراوان همراه بوده است؛ سالهاست کمبود تختهای تخصصی سوختگی یکی از دغدغههای نظام سلامت به شمار میرود و مراکز درمانی فعال در این حوزه با ظرفیت محدود، بار سنگین درمان هزاران بیمار را بر دوش میکشند. در چنین شرایطی، آسیب دیدن مهمترین مرکز درمان سوختگی کشور، به معنای افزوده شدن یک بحران جدید بر مشکلات قدیمی است.
پس از حمله به بیمارستان شهید مطهری، بیماران ناچار شدند برای ادامه درمان به بیمارستان حضرت فاطمه(س) منتقل شوند؛ انتقالی که اگرچه با مدیریت کادر درمان و همکاری دو بیمارستان با موفقیت انجام شد، اما دشواریهای فراوانی را هم به همراه داشت چرا که بیماران سوختگی از آسیبپذیرترین بیماران بستری هستند و هرگونه جابهجایی آنها نیازمند مراقبتهای ویژه، تجهیزات تخصصی و برنامهریزی دقیق است.
رئیس بیمارستان مطهری میگوید: «حمله دشمنان به نزدیکی بیمارستان باعث شد ناچار شویم بیماران خود را به بیمارستان حضرت فاطمه(س) منتقل کنیم؛ در آن بیمارستان تخت بستری در اختیار بیمارانی که به ما مراجعه کرده بودند قرار گرفته و توانستهایم بسیاری از کارکنان بیمارستان شهید مطهری و بخشی از امکانات و تجهیزات مورد نیاز را نیز به آنجا منتقل کنیم تا خدمات درمانی به بیماران بدون وقفه ادامه یابد.»
به گفته او، انتقال بیماران سوختگی از یک مرکز تخصصی به مرکز دیگر آن هم در شرایط بحرانی، کار آسانی نبود زیرا این بیماران به مراقبتهای مستمر، پانسمانهای تخصصی، اتاقهای ایزوله و تجهیزات خاص نیاز دارند و کوچکترین اختلال در روند درمان میتواند پیامدهای جبرانناپذیری به همراه داشته باشد.
آسیب دیدن بیمارستان شهید مطهری تنها خسارت به یک ساختمان درمانی نیست؛ این جنایت دشمنان که تنها بخشی از آسیبهای واردشده به حوزه سلامت است، در واقع آسیب به مهمترین زیرساخت درمان سوختگی کشور محسوب میشود. مرکزی که سالها بار اصلی درمان بیماران سوختگی ایران را بر دوش کشیده و در بسیاری از حوادث، نقشی تعیینکننده در نجات جان مصدومان داشته است.
در همین راستا، امروز پویشی برای جلب مشارکت خیرین در بازسازی بخشهای آسیبدیده بیمارستان آغاز شد. مسئولان بیمارستان و دانشگاه علوم پزشکی ایران، از نیکوکاران و خیرین حوزه سلامت خواستهاند برای بازگرداندن هرچه سریعتر این مرکز درمانی به چرخه کامل خدمترسانی، در تأمین هزینههای بازسازی و تجهیز بیمارستان مشارکت کنند.
با این حال، ماجرای بیمارستان مطهری تنها به بازسازی خسارتهای اخیر محدود نمیشود. این بیمارستان با وجود نقش ملی و جایگاه راهبردی خود، بیش از 50 سال قدمت دارد و سالهاست فرسودگی ساختمان و زیرساختهای آن به یکی از دغدغههای جدی حوزه سلامت تبدیل شده است؛ از همین رو پروژه ساخت بیمارستان «بابالحوائج» در غرب تهران به عنوان جایگزین بیمارستان مطهری در دستور کار قرار گرفته است؛ پروژهای که اکنون به گفته مسئولان حدود 85 درصد پیشرفت فیزیکی دارد و در صورت تکمیل و بهرهبرداری، به بزرگترین مرکز تخصصی درمان سوختگی در غرب آسیا تبدیل خواهد شد.
بیمارستانهای سوختگی که زمانی مرهمی بر زخم سوختگان بودند، امروز برای ترمیم زخمهای ناشی از جنگ، چشم انتظار کمک دولت و خیرین هستند؛ در روزهایی که بیماران سوختگی همچنان پشت درهای مراکز درمانی به دنبال تخت و امکانات تخصصی هستند، بازسازی بیمارستان مطهری و تکمیل بیمارستان بابالحوائج تنها یک پروژه عمرانی یا درمانی نیست بلکه تلاشی برای حفظ امید بیمارانی است که مسیر درمانشان از همین راهروها و اتاقهای عمل میگذرد و چشمانتظار روزی هستند که این چراغ درمان، پرنورتر از گذشته روشن بماند.

















