هفت صبح/ شب حادثه در خانه بهار مهمان بودیم. او از قبل ما را دعوت کرده بود. فرزندانمان در حیاط مشغول صحبت و بازی بودند. من و همسرم و بهار داخل خانه نشسته بودیم که...
اواسط سال ۱۴۰۳، زن و مرد جوان افغان که به‌شدت وحشت‌زده بودند، با مرکز فوریت‌های پلیسی ۱۱۰ تماس گرفتند و خبر قتل فجیع خواهرزن را مقابل چشمان خود اعلام کردند. به‌دنبال وقوع این جنایت، رسیدگی به موضوع در دستور کار بازپرس کشیک قتل تهران و کارآگاهان پلیس آگاهی قرار گرفت. مأموران برای بررسی ماجرا در محل وقوع حادثه، واقع در حوزه استحفاظی کلانتری ۱۱۵ رازی، حاضر شدند و با جسد غرق در خون زن جوانی به نام بهار مواجه شدند که در خانه‌اش به قتل رسیده بود.
تحقیقات اولیه
خواهر بهار و شوهر خواهرش به مأموران اعلام کردند که شب حادثه مهمان خانه او بودند و شوهر بهار به خانه آمد و بی‌مقدمه، با ضربات متعدد چاقو به او حمله کرد.
شوهر خواهر بهار در تحقیقات اولیه به مأموران گفت: «شب حادثه در خانه بهار مهمان بودیم. او از قبل ما را دعوت کرده بود. فرزندانمان در حیاط مشغول صحبت و بازی بودند. من و همسرم و بهار داخل خانه نشسته بودیم و می‌دانستیم که شوهر بهار معمولاً شب‌ها دیر به خانه می‌آید. منتظر بودیم تا برسد و شام بخوریم.ناگهان صدای کوبیده شدن در ورودی خانه را شنیدیم.
با تعجب به سمت در برگشتیم و همان موقع دیدیم که شوهر بهار با عصبانیت وارد خانه شد. او بدون اینکه به ما سلام کند یا حتی کلمه‌ای حرف بزند، با چاقوی بزرگی که در دست داشت به سمت بهار رفت. همه‌چیز در چند ثانیه اتفاق افتاد. صحنه به‌شدت وحشتناک بود. او همسرش را با ضربات متعدد چاقو هدف قرار داد. ما کاری از دستمان برنمی‌آمد و نمی‌توانستیم مهارش کنیم. پس از وارد کردن ضربات متعدد به بهار، از خانه خارج شد. ما حتی نمی‌دانستیم دلیل این کارش چه بود.» این مرد در ادامه گفت: «همسرم به‌شدت شوکه و وحشت‌زده شده بود و نمی‌توانست کاری انجام دهد. من خیلی سریع با دادوفریاد همسایه‌ها را خبر کردم. آنها با اورژانس تماس گرفتند، اما وقتی امدادگران رسیدند، اعلام کردند که بهار جان باخته است. به همین دلیل موضوع را به پلیس اطلاع دادیم.»
دستگیری
مأموران جنایی پس از بررسی صحنه جرم، اقدامات لازم را برای دستگیری شوهر بهار آغاز کردند. جسد نیز با دستور بازپرس جنایی برای انجام معاینات و آزمایش‌های لازم به پزشکی قانونی منتقل شد.با انجام رصدهای اطلاعاتی، تنها چند ساعت پس از وقوع جنایت، شوهر بهار در حوالی محل حادثه شناسایی و دستگیر شد. او در نخستین مواجهه با مأموران پلیس به قتل همسرش اعتراف کرد و انگیزه خود را سوءظن به او عنوان کرد، اما هیچ مدرکی برای اثبات ادعای خود ارائه نداد.با تکمیل تحقیقات و صدور کیفرخواست، پرونده برای رسیدگی به شعبه چهارم دادگاه کیفری یک استان تهران ارجاع شد. با این حال، پیش از فرا رسیدن موعد محاکمه، فرزندان بهار به‌عنوان اولیای دم از قصاص پدرشان گذشت کردند. به این ترتیب، متهم از جنبه عمومی جرم پای میز محاکمه ایستاد.
در دادگاه
شوهر بهار در دفاع از خود گفت: «من ضایعات جمع‌کن بودم و به همین دلیل ساعات کاری مشخصی نداشتم. خیلی وقت‌ها صبح زود از خانه بیرون می‌رفتم و دیروقت برمی‌گشتم. معمولاً وقتی شب به نزدیکی خانه می‌رسیدم، در پارک مقابل خانه می‌نشستم و شیشه می‌کشیدم و پس از مصرف مواد مخدر وارد خانه می‌شدم.شب حادثه هم بهار به من گفته بود که مهمان داریم و از من خواسته بود زود به خانه بروم.آن شب قبل از رسیدن به خانه، طبق روال همیشگی، در پارک مقابل خانه مشغول مصرف مواد مخدر بودم که دیدم همسرم داخل یک خودروی پراید با فردی غریبه مشغول خوش‌وبش است. سپس از ماشین پیاده شد و به حیاط خانه‌مان رفت.»
متهم ادامه داد:«من بارها به خیانت او مشکوک شده بودم، اما نمی‌توانستم آن را ثابت کنم. آن شب، وقتی بار دیگر چنین صحنه‌ای را دیدم، آن‌قدر عصبانی شدم که دیگر نفهمیدم چه کار می‌کنم. وارد خانه شدم و با ضربات چاقو به او حمله کردم.»
قضات دادگاه پس از شنیدن دفاعیات متهم برای صدور رأی وارد شور شدند و او را به تحمل ۱۶ ماه حبس با احتساب ایام بازداشت محکوم کردند. این رأی پس از تأیید قضات دیوان عالی کشور اجرا خواهد شد.
