


ورزش 3/تنها سه فوتبالیست در تاریخ توانستهاند در مهمترین مسابقه سال در سطح باشگاهی، سه گل به ثمر برسانند اما نه در فرمت جدید.
به ثمر رساندن سه گل در ۹۰ دقیقه هرگز کار آسانی نبوده است، اما انجام این کار در فینال لیگ قهرمانان اروپا مأموریتی است که در طول تاریخ تنها چند بازیکن برگزیده موفق به انجامش شدهاند. فراتر از سختیِ ذاتی گلزنی در این مرحله از رقابتها، استرس و فشار ناشی از تلاش برای قهرمان کردن تیمت در اروپا نیز بخشی از این معادله است.
صحبت از رکوردها در لیگ قهرمانان اروپا معمولاً ذهنها را مستقیماً به سمت دو نام همیشگی میبرد: لیونل مسی و کریستیانو رونالدو. این دو فوقستاره تاریخ معاصر این رقابتها را تحت سلطه خود داشتند و به طور مشترک با هشت هتتریک، رکورددار بیشترین تعداد هتتریک در لیگ قهرمانان هستند. با این حال، حتی آنها نیز نتوانستهاند به دستاورد بزرگ زدن سه گل در یک فینال جام باشگاههای اروپا دست یابند.
رکوردی متعلق به دهه ۶۰ میلادی
در واقع، در فرمت مدرن این رقابتها هیچکس موفق به انجام این کار نشده است. از زمانی که این تورنمنت در سال ۱۹۹۲ به لیگ قهرمانان اروپا تغییر نام داد، هرگز هتتریکی در فینال آن دیده نشده است. تنها فوتبالیستهایی که به چنین افتخاری دست یافتند آلفردو دیاستفانو، فرانس پوشکاش و پیرینو پراتی بودند که هر سه در دهه ۶۰ میلادی این کار را انجام دادند.
عجیبترین نکته این است که دو تن از آنها این کار را در یک مسابقه مشترک انجام دادند. در فینال فصل 60-1959، رئال مادرید با نتیجه پرگل ۷ بر ۳ آینتراخت فرانکفورت را در هم کوبید. در آن دیدار تاریخی، دیاستفانو سه گل به ثمر رساند، در حالی که ستاره مجارستانی نه تنها هتتریک کرد، بلکه موفق به ثبت یک «پوکر» (چهار گل) شد؛ او تا به امروز تنها بازیکنی است که توانسته در فینال جام باشگاههای اروپا چهار گل بزند.
تنها چند سال بعد، در سال ۱۹۶۹، ورزشگاه سانتیاگو برنابئو شاهد آن بود که پیرینو پراتی در مقابل آژاکسِ تحت هدایت رینوس میشل افسانهای، سه بار توپ را به تور دروازه چسباند. آن هتتریک مهاجم ایتالیایی باعث شد تا میلان دومین جام از هفت جام قهرمانی خود در اروپا را تا به امروز به دست آورد.