رسوایی‌های اپستین؛ چهره واقعی غرب برملا شد

ايرنا

بروزرسانی 1404/11/18 - 12:48

رسوایی‌های اپستین؛ چهره واقعی غرب برملا شد

ایرنا/ تحولات تازه در پرونده جفری اپستین بار دیگر یکی از بزرگ‌ترین و خطرناک‌ترین رسوایی‌های اخلاقی و سیاسی تاریخ آمریکا را آشکار کرده است؛ پرونده‌ای که با افشای شبکه‌ای گسترده از چهره‌های بانفوذ سیاسی، اقتصادی و رسانه‌ای، ادعاهای غرب درباره اخلاق، حقوق بشر و شفافیت را به‌طور جدی زیر سؤال می‌برد.

به گزارش المنار، تحولات اخیر مرتبط با پرونده «جفری اپستین»، بار دیگر توجه‌ها را به یکی از بزرگ‌ترین رسوایی‌های اخلاقی و سیاسی تاریخ آمریکا جلب کرده است؛ رسوایی‌ای که پس از افشای شبکه‌ای گسترده از روابط، شامل شخصیت‌های بانفوذ در عرصه سیاست، سرمایه و رسانه، ابعاد تازه‌ای به خود گرفته و با اتهامات سنگینی همچون سوءاستفاده جنسی و قاچاق انسان، به‌ویژه کودکان، همراه بوده است.

بر اساس این گزارش، اسناد قضایی و رسانه‌ای منتشر شده در این پرونده، نام چهره‌های بلندپایه‌ای از جمله رؤسای‌جمهور سابق، وزرا و سرمایه‌داران بزرگ را در بر می‌گیرد. در این میان، نام «دونالد ترامپ»، رئیس‌جمهور آمریکا، نیز به‌عنوان یکی از آشنایان اپستین مطرح شده است؛ هرچند وی هرگونه دخالت یا ارتباط با جرایم منتسب به اپستین را به‌صراحت رد کرده است.

در ادامه این گزارش آمده است، این رسوایی از وجود یک منظومه پیچیده و درهم‌تنیده از نفوذ جهانی پرده برمی‌دارد؛ منظومه‌ای که خود را مدافع ارزش‌ها و حقوق بشر معرفی می‌کند، اما هم‌زمان با اتهاماتی نظیر فساد اخلاقی، سوءاستفاده از قدرت و فرار از پاسخگویی و مجازات روبه‌روست. همین ساختار قدرت، در سیاست‌هایی نقش داشته که به فجایع انسانی در منطقه و جهان منجر شده‌اند؛ از جمله تجاوز به نوار غزه، حملات علیه لبنان و جنگ‌های ویرانگر در خاورمیانه.

این گزارش می افزاید: با وجود این کارنامه مملو از نقض حقوق بشر و رفتارهای دوگانه، این قدرت‌ها همچنان در راس گفتمان بین‌المللی درباره دموکراسی و حقوق انسان قرار دارند و هم‌زمان، کارزارهای سیاسی و رسانه‌ای خود علیه جمهوری اسلامی ایران را با ادعای دفاع از حقوق مردم ایران ادامه می‌دهند.

بر اساس گزارش المنار، این واقعیت، پرسش‌های بنیادینی را درباره اعتبار گفتمان غرب و صلاحیت آن برای ایفای نقش داور اخلاقی در قبال ملت‌های دیگر مطرح می‌کند؛ آن هم در چارچوب نزاعی که از دید بسیاری، تقابل میان پروژه‌ای مبتنی بر سلطه، زور و استانداردهای دوگانه، و پروژه‌ای دیگر با شعار استقلال، مقابله با نفوذ غرب و حمایت از مسئله فلسطین تلقی می‌شود.

«علی فضل‌الله» استاد علوم سیاسی و حقوق بین‌الملل، در گفت وگو با المنار گفت : «این همان چهره واقعی غرب است؛ همواره همین بوده، اما به‌دلیل تسلط بر ابزارهای رسانه‌ای در دو قرن گذشته، توانسته روایتی بسازد که خود را در نگاه دیگران پاک، منظم و متمدن جلوه دهد، در حالی که حقیقت را به‌خوبی می‌شناسد.»

فضل‌الله تاکید کرد: «نکته بسیار قابل توجه این است که با وجود افشای رسوایی‌هایی در این ابعاد—بیش از سه میلیون سند و مربوط به دهه‌ها—اگر واکنش افکار عمومی در جوامع غربی را بررسی کنیم، می‌بینیم که این واکنش عملا وجود ندارد. گاهی موضوع به‌صورت طنزآمیز مطرح می‌شود، اما نه به انقلاب مردمی می‌انجامد، نه به خیزش اجتماعی و نه حتی به یک موج گسترده از نقد جدی.»

وی این وضعیت را «بسیار خطرناک» توصیف کرده و افزود: «ما با جوامعی مواجه هستیم که دچار فروپاشی ارزشی شده‌اند. جوامعی که در مقاطعی به انحرافات اخلاقی رای مثبت داده‌اند، در مسیری خاص حرکت می‌کنند و فاقد خطوط دفاعی واقعی در حوزه ارزش‌ها هستند.»

فضل‌الله با اشاره به سخنان ضبط‌شده مایک پمپئو (وزیر خارجه پیشین آمریکا و رئیس سابق سازمان سیا) یادآور شد: «پمپئو در یک سخنرانی که ویدئوی آن موجود است، می‌گوید: ما دروغ می‌گوییم، می‌کشیم و فریب می‌دهیم؛ و این را بخشی از افتخار آمریکایی معرفی می‌کند و حضار نیز برایش کف می‌زنند.»

این استاد دانشگاه با اشاره به اینکه «ما درباره جوامعی صحبت می‌کنیم که به سطحی بی‌سابقه از انحطاط و تناقض آشکار میان شعارهای حقوق بشری و واقعیت عینی رسیده‌اند.»، تاکید کرد : «آنچه منتشر شده، یک رسوایی بزرگ است؛ مانند رسوایی‌های دیگر که هر از چندگاهی افشا می‌شوند و به‌شدت آنچه را «قدرت نرم» غرب نامیده می‌شود تضعیف می‌کنند. قدرتی که بخش عمده آن بر فریب افکار عمومی، گمراه‌سازی ملت‌ها و ارائه تصویری بزک‌شده از غرب به‌عنوان نماد فناوری، مدرنیته، پیشرفت، عمران، هنر و دانشگاه‌ها استوار بوده است؛ اما این روایت دیگر کسی را قانع نمی‌کند.»

فضل‌الله با اشاره به حقوق بشر در حقوق بین‌الملل گفت: کنوانسیون حقوق کودک مصوب ۱۹۸۹ بیشترین میزان موافقت وتایید را داشته، زیرا کودک موجودی ضعیف است و نمی‌تواند از خود دفاع کند و به حمایت مضاعف نیاز دارد؛ با این حال، عملکرد واقعی چیز دیگری است: تجاوز به کودکان، پایمال‌کردن انسانیت و بدترین اشکال رفتار غیرانسانی.»

وی تاکید کرد: «افرادی که از نظر اخلاقی سقوط کرده‌اند، نمی‌توانند خود را قیم ملت‌ها معرفی کنند. آن‌ها نه از نظر ارزشی و نه اخلاقی صلاحیت چنین ادعایی را ندارند و تلاش خواهند کرد مانند گذشته، از این رسوایی نیز عبور کنند و توجه‌ها را به موضوعات دیگر معطوف سازند؛ اما زمان تغییر کرده و سطح آگاهی عمومی افزایش یافته است.»

این استاد دانشگاه در ادامه گفت: آن تصویری که زمانی به‌عنوان الگوی آرمانی به ملت‌ها عرضه می‌کردند، دیگر کارایی ندارد و اساسا واجد صلاحیت ادعای دفاع از آزادی‌ها نیستند. در حوزه اخلاقی و خانوادگی، فروپاشی به همه‌چیز سرایت کرده و این گروه‌ها هر روز بیش از پیش ماهیت واقعی خود را آشکار می‌کنند. همین امر آن‌ها را عصبی‌تر و خشن‌تر می‌کند و از حقوق انسان و حتی حیوان، صرفاً به‌عنوان ابزار گفتمانی برای سلطه و نفوذ استفاده می‌کنند.

فضل الله با اشاره به تاریخ استعمار افزود: «اگر به تاریخ آنچه به‌اشتباه استعمار نامیده می‌شود بازگردیم، با حدود پنجاه میلیون کشته روبه‌رو هستیم؛ چه کسی پاسخگوی این جنایات بوده است؟ دولت‌های غربی می‌توانند سیاست‌هایی اتخاذ کنند که صدها هزار انسان را به کام مرگ بکشاند و سپس مدعی شوند که مسئولیتی ندارند، در حالی که واقعیت به‌وضوح در حال آشکار شدن است.»

وی در پایان با اشاره به اظهارات جوزپ بورل، مسئول پیشین سیاست خارجی اتحادیه اروپا، که گفته بود «اروپا یک باغ است و جهان یک جنگل»، گفت: «با وجود همه این جنایات، همین کشورها مدعی دفاع از مردم ایران هستند. چگونه کسی که خود را داور اخلاقی می‌داند، می‌تواند تا این حد دچار نفاق باشد؟»

این استاد دانشگاه همچنین به ادعای مقامات رژیم صهیونیستی درباره «اخلاقی‌ترین ارتش جهان» اشاره کرده و می‌افزاید: «شکافی هولناک میان آنچه می‌گویند و آنچه انجام می‌دهند وجود دارد. آن‌ها حتی صلاحیت اخلاقی لازم برای قضاوت درباره دیگر ملت‌ها را ندارند.»

در پایان این گزارش تاکید شده که ملت‌ها باید نسبت به طرح‌ها و توطئه‌هایی که علیه انسانیت در عرصه‌های مختلف طراحی می‌شود هوشیار باشند و با پایبندی به ارزش‌های اخلاقی، دینی و معنوی—که موجب تعالی فرد، استحکام خانواده و انسجام جوامع می‌شود—در برابر فریب‌کاری و سلطه‌جویی قدرت‌های استکباری ایستادگی کنند.