برگزیده

سرمقاله روزنامه صدای ایران؛ مثل یحیی، مثل حسین علیه‌السلام

khamenei.ir

بروزرسانی 1405/04/03 - 14:31

khamenei.ir/ در میانه‌ی جنگ آنگاه که اخبار و روایت‌های گوناگون اوج می‌گیرند و خیز بر می‌دارند و حتی برخی متخصص رسانه‌ای را در خود غرق می‌کنند - اخبار و روایت‌هایی که بعضاً حتی صحت و سقم‌شان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آن‌گونه که هستند نه آن‌گونه که دشمن آن را بازنمایی می‌کند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا می‌کند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی می‌بینیم و امکان رمزگشایی‌ آن‌ها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویت‌ها را به شیوه‌ای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیده‌ها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمی‌گیرند.
«صدای ایران»، روزنامه اینترنتی رسانه‌ی KHAMENEI.IR که از روزهای آغازین جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونی علیه ایران با مأموریتی که ذکر شد آغاز به کار کرد، حال و در روزهای جنگ تحمیلی سوم سعی دارد تا به‌صورت روزانه همراه ملّت ایران باشد. محورهای مهم و مرتبط را از لابه‌لای سیل اخبار و اطلاعات درست و نادرست بیرون کشیده، سره را از ناسره جدا کرده و وضعیت راهبردی جمهوری اسلامی ایران را آن‌گونه که هست روایت کند. «صدای ایران» صدای ملّت ایران خواهد بود و راوی ایستادگی و مقاومت آن‌ها.
سیصد و شصت و هفتمین شماره «صدای ایران»، تقدیم می‌شود به روح مطهر، سرلشکر شهید غلامرضا محرابی، معاون اطلاعات ستاد کل نیروهای مسلح که در اثر حملۀ موشکی رژیم صهیونی در جنگ تحمیلی دوم به شهادت رسید.
این روزنامه اینترنتی هر شب حوالی ساعت ۲۲ در رسانه‌ی KHAMENEI.IR منتشر خواهد شد.
دریافت روزنامه اینترنتی «صدای ایران»؛ شماره سیصد و شصت و هفته

سرمقاله

مثل یحیی، مثل حسین علیه‌السلام
در احادیث آمده است که امام حسین علیه‌السلام در مسیر کربلا در هیچ منزلی متوقف نشد یا آنجا را ترک نکرد، مگر آنکه از یحیای نبی یاد کرد. یحیی، همان پیامبری که در فلسطین و شامات به نبوت رسید و زندگی‌اش سراسر مبارزه بود و در نهایت، به جرم ایستادن بر حق و نهراسیدن از طاغوت و عقب‌نشینی نکردن از حکم خدا، در برابر تهدید و تطمیع حاکم جائر زمانه خویش، سر از تنش جدا کردند و در برخی روایت‌ها آمده است که قطره‌ای از خون او بر زمین ریخت و جوشید و هر چه کردند بند نیامد تا سال‌ها بعد که تمام عاملان و راضیان به این جنایت بزرگ، تقاص پس دادند. گویی آن خون در ظاهر بند آمد، اما در واقع به صورت‌های دیگری جوشید و جوشید.
بیش از دو هزار سال از آن روزگار می‌گذرد، اما فلسطین هنوز عرصه مبارزه است و مبارزان، از شیخ احمد یاسین گرفته تا رنتیسی و سیدعباس موسوی و عماد مغنیه و یحیی سنوار و سیدحسن نصرالله و صدها و هزاران مجاهد دیگر، همان راه را می‌روند.
خون امام حسین علیه‌السلام نیز از آن خون‌ها بود که از روی ستم بر زمین داغ و تفتیده کربلا ریخت. جرمش آن بود که همچون یحیی در برابر طاغوت زمانه سر خم نکرد و از موضع حق عقب ننشست. یزید، سرمست از این جنایت، گمان می‌کرد به پیروزی بزرگی دست یافته، اما خون حسین علیه‌السلام در قلب آزادگان عالم چنان جوشید و جوشید که امروز، پس از ۱۴۰۰ سال، چهار گوشه عالم مردمانی هستند که به راه و منش او اقتدا کرده و آن مرد خدا و سلاله نبوت و امامت، امروز از روزگار خود بسیار زنده‌تر است.
همان‌گونه که خون یحیی و حسین علیه‌السلام سرآغاز فصلی نو در تاریخ مقاومت و مبارزه شدند، نهم اسفندماه سال ۱۴۰۴ نیز خونی بر زمین ریخت که در دفتر درخشان و پرافتخار مبارزه، فصلی تازه را رقم زد و سرمشقی بی‌بدیل در برابر دیدگان آزادگان و مستضعفان جهان نهاد تا در برابر استکبار نهراسند و پا پس نکشند، حتی اگر بهای این ایستادن، نثار خون باشد.
شجاعت، صداقت و اخلاص به خون برکت می‌دهد و خامنه‌ای شهید، هر سه را داشت. هم او که سال ۱۳۶۷ و پیش از آن که سکان انقلاب را به دست بگیرد، گفته بود: «اولین و بزرگ‌ترین درس محرّم این است که نشان داد که کسى در حدّ عظمتِ شخصیّتِ حسین‌‌بن‌‌على، فرزندانش را، زنان و دختران و ناموس الهى و حرم پیغمبر را، همه را برداشت آورد به قربانگاه. این درسی است که هر انسان مؤمن به خدا و اسلام را باید به تکلیفش آشنا کند که آنجایى که پاى دفاع از اسلام در میان است، حتّى عزیزترین جان‌ها هم باید خودشان را آماده‌‌ى قربانى شدن کنند.» و در این ۳۷ سال نشان داد به آنچه می‌گوید، از عمق جان معتقد و عامل است.
اشک و ماتم این محرم برای ما طعم دیگری دارد. این نخستین تاسوعا و عاشورای بدون اوست، اما خون او همچنان می‌جوشد و راه را به ما نشان می‌دهد.

همچون خون یحیی، همچون خون حسین علیه‌السلام