نبض تند ارادت به حسین(ع) در قلب هگمتانه

ايرنا

بروزرسانی 1405/04/04 - 13:01

ایرنا/ امروز همدان نه فقط یک شهر که حسینیه‌ای به وسعت دامنه‌های الوند است؛ جایی که هرم گرمای تابستان در برابر داغ ابدی عاشورا رنگ باخت و پایتخت تاریخ و تمدن، زیر سایه علم‌های برافراشته، یکپارچه فریاد «لبیک یا حسین» شد.

خورشید دهمین روز محرم هنوز به میانه آسمان نرسیده که جای جای همدان به رودخانه‌ای خروشان از جمعیت سیاه‌پوش بدل شد.

امروز صدای ممتد و سنگین طبل‌ها که در فضای مساجد،حسینیه ها و بقاع متبرکه به ویژه آستان مقدس امامزاده عبدالله و میان عمارت‌های قدیمی شهر و میدان امام خمینی (ره) محل اجتماع بزرگ عاشوراییان در همدان می‌پیچید، گویی ضرب‌آهنگ قلب‌های بی‌قراری بود که پس از گذشت قرن‌ها، هنوز در عزای سیدالشهدا (ع) می‌تپند.

از “سقاخانی” تا “هروله” جوانان

در بقاع متبرکه و هیات های عزادارای پیرغلامانی با شال‌های سبز و چشمانی بارانی دیده می‌شدند که به رسم دیرین “سقاخانی”، با مشک‌های آب و ذکر “یا عباس”، عطشِ امروز را به یاد تشنگی فرات پیوند می‌زدند.

در سوی دیگر، حلقه‌های منسجم جوانانی که با شور و هیجانی وصف‌ناپذیر “هروله” می‌کردند، تصویری از پویایی و زنده بودن نهضت حسینی را در قرن جدید به رخ می‌کشیدند.

طنین نغمه‌های لری و ترکی در سوگ آفتاب

آنچه مراسم امسال را در همدان متمایز می‌کرد، درهم‌تنیدگی گویش‌ها و نواها بود.

در گوشه‌ای از میدان، هیات‌های اعزامی از شهرستان‌های استان با نوای حزن‌انگیز لری و ترکی، نوحه‌هایی در رثای “علمدار کربلا” سر می‌دادند که هر رهگذری را ناخودآگاه متوقف می‌کرد.